ทำไมตัวจำรหัสใน iPhoneAndroid ถึงไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด

6 เหตุผลที่ควรย้ายรหัสออกจากเครื่องได้แล้ว

1. ผูกรหัสไว้กับ ID เครื่อง เท่ากับวางไข่ไว้ในตะกร้าใบเดียว
ถ้าคุณใช้ iCloud หรือ Google จำรหัส ชีวิตคุณจะขึ้นอยู่กับบัญชีนั้นทันที ถ้าวันดีคืนดีระบบตรวจเจอความผิดปกติแล้วระงับบัญชี (โดนแบนแบบงงๆ) หรือลืมรหัสผ่านหลักจนเข้าเครื่องไม่ได้ คุณจะสูญเสียรหัสผ่านทั้งหมดไปทันที ต่อให้ติดคุกทางดิจิทัลแค่ 5 นาทีก็ทำเอาแพนิคได้แล้วนะ

2. คำเคลมว่าปลอดภัย... แต่ตรวจสอบไม่ได้
ค่ายยักษ์ใหญ่ชอบบอกว่า "เราเข้ารหัสเทพมาก" แต่ปัญหาคือระบบพวกนี้เป็นแบบปิด (Closed Source) คนนอกเข้าไปตรวจสอบโค้ดไม่ได้เลยว่าทำจริงไหม ต่างจากพวก App จัดการรหัสผ่านโดยเฉพาะที่เขากล้าเปิดเผย Report การตรวจสอบจากภายนอกตลอด เพื่อโชว์ความโปร่งใสแบบลูกผู้ชาย

3. แค่ปลดล็อคหน้าจอได้ รหัสก็หลุดหมดแผง
นี่คือจุดตาย! ปกติถ้าใครรู้รหัสผ่านหน้าจอมือถือคุณ หรือถ้ามือถือโดนฉลากไปขณะที่เครื่องยังเปิดอยู่ เขาก็เข้าถึง Password ได้แทบจะทันที (เพราะมันใช้ Face ID หรือรหัสผ่านเครื่องตัวเดียวกัน) แต่ถ้าใช้ App แยก มันจะมีกำแพงอีกชั้นนึงที่ต้องใช้รหัสผ่านเฉพาะทางจริงๆ ถึงจะเปิดคลังรหัสได้

4. ย้ายออกยากเหมือนโดนกักบริเวณ
จะย้ายรหัสผ่านไปใช้เจ้าอื่นทีไร เหนื่อยทุกที! เพราะระบบออกแบบมาให้เรา "ออกยาก" ไฟล์ที่ Export ออกมาก็เป็น CSV แบบไม่เข้ารหัส (อันตรายมากถ้าลบไม่เกลี้ยง) แถมฟอร์แมตไฟล์ก็จัดมาไม่เหมือนใคร จะเอาไปใส่ App อื่นก็ต้องมานั่งแก้ชื่อ นั่งแก้ช่องว่างเองจนท้อ

5. แจ้งเตือนแค่พื้นฐาน ไม่ช่วยป้องกันเชิงรุก
ตัวจำรหัสในเครื่องทำได้แค่บอกว่า "รหัสซ้ำนะ" หรือ "รหัสหลุดนะ" แต่พวก App เฉพาะทางเขาไปไกลกว่านั้นเยอะ มีทั้งการวิเคราะห์ความแข็งแรงของรหัส, เช็คว่ารหัสไหนเก่าเกินไปจนควรเปลี่ยน หรือแม้แต่การส่อง Dark Web แบบเรียลไทม์ว่ามีข้อมูลเราไปโผล่ที่ไหนบ้าง

6. แชร์ให้คนอื่นใช้ลำบากมาก
ยุคนี้เราไม่ได้ใช้รหัสคนเดียว ทั้งรหัส Netflix, Disney+ หรือบัญชีธนาคารที่ใช้ร่วมกับแฟน การแชร์ผ่านระบบเครื่องมันทำได้แค่ใน Ecosystem เดียวกัน (เช่น iPhone ไป iPhone เท่านั้น) แถมตั้งค่าละเอียดๆ แบบ "ดูได้อย่างเดียวห้ามแก้" ก็ทำไม่ได้ หรือจะแชร์ข้ามไปให้เพื่อนที่ใช้ Android ก็คือจบกัน